kate wislet'ın tutku oyunları diye bir filmi var..o filmde adam çocuklara ilgi duyuyor,cinsel tacizde bulunuyor...öle öfkeleniyosunuz ki izlerken önünüzde olsa öldürebilirsiniz o adamı o anda.zaten semptinde oturanlar evini etiketliyorlar,dışlıyorlar,sokakta onu görenlerin değişen bakışları,uzaklaşıveriyorlar yanından..amma ve lakin sonu öyle etkileyici ki..adam penisini kesiyor ağlayarak..biranda sevmeye başlıyorsunuz onu,onun için üzülüyorsunuz hatta..çünkü bu aslında onun isteğiyle olan bir durum değil...hormonları ona o direktifi veriyor...aslında bunu oda yapmak istemiyor ama lanet olası tutamıyor kendini bir çocuk gördüğünde..dışlamak ve hadım etmek çözüm değil..hiç değil..neden her zaman yapıcı olmak yerine yıkıcı olmayı tercih ediyoruz bu kadar,neden...