Aslında oyuncaklar hiç bir yere gitmedi

sadece çocukların yaşı değişti

bütün çocuklar hiç istemeye istemeye gidip başka şeyler yapar oldular

Ama diyoruz böyle olmak zorunda
yani olup bitenin kılıfı

yemeğimizi birileri artık vermez olunca

çıkp hayatın içine ekmek aramak zorunda kaldık

tüm oyuncaklarda birer birer kömürlükte çatı arasında balkonlarda öksüz kaldılar

çokta karamsar olmadan cumartesi pazar hiç olmazssa

bir piknik yerinde yakar top oynayın yeter
topun havaya atıldığında adını söylemekten hoşlandığınız biri vardır

İçimdeki cılız o küçük kızı istiyorum!

bisikletimi geri istiyorum...
sekseklerimi geri istiyorum...
5 taşlarımı geri istiyorum...
yumurtaacııııı diye bağıran osman amcayı geri istiyorum...
bisküvi kokan yeşil raflı bakkalları geri istiyorum..
saklambaç oynadığım ağaçları geri istiyorum...
pamuk şekerlerimi geri istiyorum...
dedemin uyumasını bekleyip siyah cüzdanına el uzattığım dakikaları geri istiyorum... (yok yok bu gecenin sonu pek hayırlı değil en iyisi burda kapatalım bu konuyu)...